Zaterdag 18 april 2009

Geschreven door Georges Ditillieu

Voor link 4 van de super 7 trofee moesten wij ons op zaterdag 18 april richting Beselare begeven waar wij opgewacht werden in de ruime sporthal door de mensen van wandelclub de “ Drevetrotters “. Niet alleen de lange afstandwandelaars werden daar op hun wenken bediend , er waren ook verschillende afstanden te bewandelen tussen 6 en 60 km. Samen met vriend Walter waren wij echter gekomen om de 60 km te overwinnen en om 5:30 strompelden wij de duisternis in.

Met de zaklamp in aanslag werden wij vlug onverharde veldwegen en boerenslagen op gestuurd richting het “ Heksenwandelpad”, een Provinciaal wandelpad dat ons even later wist af te zetten in het domeinbos “ Den Doel”. Langs mooie dreven en paden maakten wij een prachtige verkenning door het bos, een oase van rust kwam op ons af en stilaan begon het daglicht te schijnen. Bij het verlaten van het bos volgden wij rustige asfaltwegen naar ons volgende natuurafspraak van de dag, namelijk de “ Nonnenbossen” , andermaal een natuurparadijs voor wandelaars , prachtige wandeldreven loodsten ons door het groenschijnende bosnatuur . Bij het verlaten van deze wonderen der natuur volgend wij nu enkele rustige wegen om na 7,6 km onze eerste rust te bereiken in een garage op de Zandberg te Geluveld.

Na een korte pauze liepen wij opnieuw van start rond het pretpark van Bellewaerde waar het nog verduiveld stil was. Na een poosje liepen wij het volgend stukje natuur binnen van de “ Gasthuisbossen” of ook wel de OCMW bossen genoemd. Lange tijd trokken wij een weg door het natuurparadijs op weg naar het “ Zwarte Leer “ en de “ Vierlingen “ opgevolgd door mooie doorsteken door weilanden tussen de koeien. Intussen kwam de zon af en toe eventjes door het wolkendek piepen en kwam ook de gruwelijke oorlogsbeelden in gedachten toen wij het oorlog museum van de Hill 60 passeerden alsook enkele kleine militaire begraafplaatsen . Zo ging het verder richting de Hunkerbossen en het Provinciaal domein de “ Palingbeek “ , andermaal volgden wij mooie wandelpaden, na de hevige regen van vrijdag lagen die hier en daar een beetje drassig . Na al dit moois beleefd te hebben stapten wij nu richting het dorpje Hollebeke om opnieuw te rusten na 16 km in het cultureel Centrum, waar een gratis drankje aangeboden werd buiten de voorziene bevoorrading.

Het volgende luik richting Mesen verliep grotendeels langs licht heuvelachtige landelijke asfaltwegen , met af en toe een passage voorbij militaire kerkhoven. Vanuit te verte zagen wij een torenhoge fabrieksschouw en de koepelvormige kerktoren van Mesen op ons afkomen. Stilaan liepen wij het kleinste stadje van Belgie binnen, amper duizend inwoners en 358 ha groot. Het stadjes wordt ook het Vredesdorp genoemd. In het ontmoetingscentrum kregen wij na 24 km een bagage rust aangeboden.

Nu zouden wij een lus ondernemen van 11 km met als verste punt Ploegsteert . Na enkele rustige wegen maakten wij kennis met de prachtige streek , kleine veldwegels brachten ons in de omliggende “ Hertebossen” waar het wandelen werd onder een dak van bladeren. Ter hoogte van Bois de la Hutte kregen wij een wagenrust aangeboden met gratis frisdrank. Een boogscheut verder werden wij opnieuw het bos in gestuurd waar ons een pittige beklimming stond te wachten, een klein wandelpadje stuurde ons de hoogte op, drassig en gevaarlijk, jawel ikzelf gleed opnieuw de laagte in en moest het nog eens overdoen, maar het was een mooie belevenis. Verder kregen wij een aaneenschakeling van mooie paden en bij het binnen komen van Mesen stuurde men ons door het Vredespark en de zwijnenmarkt naar de volgende rust.

Het volgende gedeelte richting Hollebeke werd een landelijke doorsteek langs rustige wandelwegen gekruid met af en toe een stukje natuur. Nu liepen wij door de woonwijk de Linde en stapten wij andermaal het cultureel centrum binnen om te rusten.

Stilaan begonnen wij aan de terugweg. Na het verlaten van het dorpje stuurde men ons een opeenvolging van natuurdomeinen binnen. Het begon met een natuurdoorsteek langs het kanaal Ieper komen. Kleine wandelpaden slingerden zich een weg door het ongerept groengebied. Nu liep het verder richting het natuurgebied van het Papenelstbos als aanloop naar de Gasthuisbossen, ook hier had de natuur de bovenhand en midden erin konden wij rusten in een mooie loods te Zandvoorde.

Met 47 km in de benen maakten wij nu een vervolg van liefst 8 km , naar mijn mening een zware opdracht , het begon opnieuw door de Gasthuisbossen met verder een aaneenschakeling van veldwegen en boerenslagen richting Passendaleveld en het domein Godschalek het dorpje Geluveld binnen te lopen langs de Everzwijnhoek om een laatste maal te rusten in het Ontmoetingscentrum.

Onze laatste vijf kilometers tussen Geluveld en Beselare kende grotendeels een verloop langs onverharde wegels over de Poezelhoek naar het voetbalveld en zo naar de sporthal waar alles begonnen was.

Het was aardig druk toen wij vermoeid na 61 km de zaal binnentraden, meer dan duizend wandelaars waren hier vandaag van start gegaan, waaronder 184 stappers op de lange afstand. Wij kunnen terugblikken op een geslaagde luik van de super 7 . De Drevetrotters van Zonnebeke hebben ons een parcours vol afwisseling aangeboden met verzorgde rustposten. Nagenieten deden wij nog bij de gratis trappist die ons aangeboden werd