Zaterdag 18 april 2009

Geschreven door Kastaar

Zowat ieder jaar een beetje traditie geworden , waren wij ook ditmaal in Beselare bij de Drevetrotters Zonnebeke ter gelegenheid van hun driedaagse kaaswandeling. Wij waren er op zaterdag en het weer was behoorlijk en het bleef droog, een groot verschil met daags voordien waar het bijna de ganse dag regende en toch was er gezien de omstandigheden nog een behoorlijke opkomst, maar op zondag was het dan behoorlijk aangenaam wandelweer. Wij kozen dan ook voor het 12 km parkoers.

Wij verlaten de Sporthal en maken eventjes een ommetje rond de Sint Martinuskerk en komen zo op de markt uit. Hier vinden wij het bronzen beeld van de heks Sefa Bubbels. In de 17de en de 18de eeuw spookte het hier dikwijls en ook in de omgeving, maar hier werden de verhalen door enkele schrijvers nauwkeurig opgetekend en zo bleven de sprookjes en legendes levendig. Eén van die schrijvers was Edward Vermeulen of anders bekend als Warden Oom, schreef tal van boeken met sociale inslag. Het standbeeld is tot stand gekomen door de Zonnebeekse heemkring en het plaatselijke heksencomité. Trouwens twee jaarlijks gaat in het dorp de vermaarde heksenstoet uit op de laatste Zondag van Juli in het heksendorp bij uitstek.

Bij, het uitkomen van het dorp krijgen wij onmiddellijk en zicht op het mooie lichtgolvende landschap van de streek. Even later zijn wij op de reutel en stappen wij het bos tegemoet. Dan passeren wij een klein stukje industrieterrein. Dat er in die streek oorlog heeft gewoed bewijzen her en der wat monumenten, maar daadwerkelijk kunnen wij het ook vaststellen want in de wegberm vinden wij ook nog een paar obussen zo maar voor het rapen. Maar één gouden raad blijf er a.u.b. af want zij zijn levensgevaarlijk , maar wees gerust de ontmijningsdienst van het leger komt die regelmatig ophalen zodat alle gevaar geweken is.

Intussen stappen wij verder en genieten van het rustig landbouwlandschap en de heerlijke natuur. Ook wandelen wij door een geboortedreef met allerlei namen. Maar dat zij hier nog wat te beleven hebben konden wij vaststellen aan het bord langs de weg met als opschrift, want daar landt de moane op 17 en 18 April. Een tijdje later bereiken wij het centrum van Geluveld waar wij in het cultureel centrum onze eerste rustpost benutten. Op het plein zien wij een monument ter ere van vele oorlogsslachtoffers en een beetje verdoken een historisch kasteel.

In de rustpost vinden wij een vriendelijke pater terug in paterskledij die ons laat proeven van die heerlijke kazen. Een vreemd beeld vroeger was die man toch geen pater, zou hij zich bekeerd hebben door het eten van kaas, wij vroegen het hem, en hij bevestigde nog ja nog nee. Na de rustpost komen wij langs de ruïnes van een oude molen en een Iers monument ter ere van de oorlogsgesneuvelden. Eventjes langs de grote baan keurig afgeschermd van het verkeer worden wij links een veldweg opgestuurd om terug te genieten van het rustige landschap.

Wij komen ook langs een bosje met een vervallen en verlaten hoeve waar de bloeiende struiken als bij ware uitnodigen om nieuwe bewoners rond zich te krijgen hun bloei is machtig mooi als uitnodiging maar helaas er is geen kat meer, en zo stappen wij langzaam maar zeker naar de aankomst toe.

Al bij al een zeer genietbare rustig afwisselende wandeldag, die traditioneel op organisatorisch gebied zeer goed in elkaar stak, met zeer verzorgde comfortabele rustposten en een gastvrij personeel, aan jullie van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. In het gezelschap van enkele wandelvrienden een heerlijke tripel van Watou en een bordje overheerlijke kaashapjes zijn wij nog even blijven napraten en zo besloten wij voldaan en zeer tevreden deze heerlijke wandeldag.