Tijdens de herfst- & winterperiode richt onze club traditioneel zijn vermaarde Warme Wijntochten in. De eerste in een reeks van drie start vanuit OC ’t Zonnerad in Zonnebeke. Vandaag krijgen de wandelaars de mogelijkheid om 6, 11, 16 of 22 km te wandelen. Wij besluiten het parcours van 22 km te volgen.

Bij onze start rond 07.45u. is het een beetje aan het motregenen. We slaan de Lotegatstraat in en krijgen af te rekenen met een strakke wind. Veel stappers zijn er nog niet op pad. Wanneer we nog in het schemerdonker een hoeve passeren, laat een wakkere hond horen dat hij waakt voor zijn baas. Vanuit de struiken vliegt een schuwe merel opgeschrikt weg met een alarmerend “tsjink-tsjink-tsjink”.

We gaan voorbij de vakantiehoeve ’t Lotegat die er nu wat verlaten bij ligt. Via de Lange Dreve bereiken we herberg “De Dreve” aan de rand van het domeinbos Polygoon. 35 jaar geleden werden hier de plannen gesmeed om een wandelclub op te richten: de Drevetrotters…

De wandelroute leidt ons door het Polygoonbos. Het slijkerige pad is bedekt met natte verdorde bladeren. Het bos biedt nu een kale sombere aanblik. We horen ook geen opgewekt “tsjif-tsjaf” meer maar wel een schor “kraa-kraa-kraa” van enkele krassende kraaien.

Ondertussen is het duister opgelost. Het is wel harder beginnen regenen zodat we de paraplu’s mogen bovenhalen.

We verlaten het bos en nemen de Oude Kortrijkstraat. Een klein monument trekt onze aandacht: het is een gedenksteen voor Sergeant Henry Nicholas. Deze Nieuw-Zeelander kreeg het Victoria Cross overhandigd na een heldhaftige aanval op de ruïnes van het Polderhoekkasteel op 3 december 1917.

Het Victoria Cross is de hoogste Britse militaire onderscheiding voor moed, die slechts zelden uitgereikt wordt.

Het “Polygon Wood”(Polygoonbos)’ is in Australië en Nieuw-Zeeland een begrip vanwege de bloedige gevechten die er tijdens de Eerste Wereldoorlog plaatsgrepen.

In de weilanden grazen enkel nog schapen ; de koeien zijn reeds op stal gezet. We trekken langs het vogelreservaat De Wielewaal en we snuiven de doordringende geur in van rottende koolplanten op een nabijgelegen veld. Wat een typische herfstgeur!

Het druppelt nog steeds wanneer we de controle in de sporthal van heksendorp Beselare binnenduiken. Na een korte verpozing gaat de tocht verder langs de Molenhoekstraat. We slaan de Dadizelestraat in en komen via de Jokweg in de Grote Passendalestraat. In de verte ontdekken we de kerktorens van Dadizele, Slijps en Moorslede.

Na een goede 6 km naderen we opnieuw Beselare. Nog steeds regen!

Een volgende lus brengt ons naar de Oude Hondstraat. In de Proostdiestraat krijgen we af te rekenen met een snijdende wind. We houden er echter een stevige tred in en rond 11.15u. komen we voor de 3^de maal in de controlepost van Beselare toe. Daar treffen we al heel wat wandelaars.

Bij het aanvangen van de laatste lus gaan we voorbij de Sint-Maartenskerk. Op het marktplein tegenover de kerk prijkt een bronzen heksenstandbeeld en we bemerken ook een heuse heksenwaag. We verlaten de Beselarestraat en na een poosje slaan we een glibberige landweg in. Gelukkig regent het niet meer en hier en daar ontwaren we wat blauwe lucht. Er volgt een stuk langs drassige veldwegels en we bereiken de Molenaarelststraat. De zon doet verder schuchtere pogingen om door te breken.

Via de Berten Pilstraat belanden we aan het aantrekkelijke kasteeldomein van Zonnebeke.

De Berten Pilstraat was voorheen de Beselarestraat, maar werd in 1963 genoemd naar dokter Berten Pil, scheikundige en Vlaams strijder.

Het kasteel van Zonnebeke is gelegen in het domein van de vroegere Augustijnenabdij. Na de Eerste Wereldoorlog werd het heropgetrokken in Normandische stijl. De gemeente kocht het domein in 1980 en stelde het open voor het publiek.

Kort na het verlaten van het park worden de stappers nog getrakteerd op een geurige Glühwein of frisse fruitsap.

Langs het nieuw aangelegde wandelpad aan de overkant van het voetbalveld komen we aan de rotonde van de Ieperstraat. Nog enkele honderden meters in de Lotegatstraat en we arriveren opnieuw in de Tresorierstraat en het Zonnerad.

Einde van een natte, winderige novembertocht die desondanks zeker de moeite loonde!

Geschreven door Madeleine Debrouwere

Foto's: Freddfy Lattré & Frans D'Haeyere