Met de IJsetrippers doorheen prachtige natuur tussen Dijle en Lane

Ik was er nog nooit geweest en ik was hiermee niet alleen van onze club De Drevetrotters' uit Zonnebeke (bij Ieper). De club had op Paasmaandag een bus ingelegd, de verwachtingen waren groot want hij zat tjokvol met 55 wandelaars. Het was een kleine 2u rijden, er was nog een opstapplaats in Moorsele. Toen we Ottenburg naderden, vroeg ik mij af of het nu wel Waals- dan Vlaams-Brabant betrof want het ligt op de taalgrens. De gemeente ligt tussen Leuven en Brussel. Eens in De Linde, de vertrekplaats was het spoedig duidelijk dat wij in het Vlaamse deel waren. De vlakbij gelegen Sint-Nicolaaskerk dateert uit 1777, de toren is van 1840.

Ottenburg is een deelgemeente van Huldenberg en telt ca. 2000 inwoners. De officiële taal is het Nederlands maar vele geboren en getogen Ottenburgenaars kiezen voor het Ottenburgs om met elkaar te communiceren (plaatselijk Brabants dialect). Niet te verwonderen dus dat ik mensen hoorde praten die ik absoluut niet verstond.

Ottenburg is een landelijk dorp en telt nog een aantal boerderijen. De streek is licht heuvelachtig met akkers en weideland, er is ook redelijk wat bebossing. Deze verscheidenheid zorgt ervoor dat er een aantal mooie landschappen zijn. Het is een paradijs voor fietsers, mountainbikers, natuurliefhebbers en wandelaars. Dat zou spoedig blijken.

Ik koos voor de 25 km, tijd genoeg, ik vertrok om 9u15, de bus vertrok pas om 16u30. Het zou een warme dag worden, gelukkig stak er af en toe een flink windje op. De controleplaatsen waren goed uitgekozen, niet zo eenvoudig in een landelijke streek. De wandeling was een vijfsterrentocht, dit is mijn eigen subjectieve beoordeling. Velen hebben geen besef dat de brede rand rond Brussel een prachtige streek heeft. Heuvelachtig alleszins, vals plat zoals wij in West-Vlaanderen zeggen, maar ook heuse klimmetjes niet alleen op de beton- en asfaltwegen maar zeker eens je in het bos bent. Schilderachtig mooi is deze streek met zijn vele onverharde weggetjes door niemandsland lijkt het wel. Ik heb nooit meer paadjes en weggetjes doorheen de velden op één wandeling betreden als tijdens deze tocht. Holle wegen zijn bij ons eerder zeldzaam, hier liggen ze dik gespreid. Veel van deze wegen zijn nog authentieke kasseiweg.

Het was wandelen langs de rand van Huldenberg, Overijse en Ottenberg tussen Dijle en Lane.  Deze riviertjes doorsnijden het Brabantse plateau. Vandaag kabbelen ze rustig door het landschap, maar vroeger waren ze heel actief. Beneden in het dal graast het vee, op de steile hellingen bevindt zich het bos. De vruchtbare leemgrond zorgt voor rijke oogsten.  Ik genoot met volle teugen en had ogen te kort om te genieten van al dat moois: prachtige vergezichten, bospaden en een heuvelachtig land. Mijn fototoestel deed de rest: mooie plaatjes vastleggen. Geniet ervan! De meegereisde Drevetrotters waren uiterst tevreden, zoveel is zeker, misschien is dit voor herhaling vatbaar, wie weet?

Frans D'Haeyere

Drevetrotters Zonnebeke (Aktivia 078)